همه ما در برخورد با آدمهای دیگه سعی میکنیم که شناختی از طرف مقابلمون پیدا کنیم و به طور طبیعی آدمها رو برحسب خصوصیاتشون دسته بندی میکنیم. این دسته بندی کردن مثل مرتب کردن اتاق یا وسایل آدم میمنونه و تصمیم گیری هارو شدیدا راحت میکنه.

نکته اینجاست که من ِ نوعی آدمها رو بر حسب چند تا پارامتر گروه بندی کنم؟ به نظر میاد خیلی از ما عادت کردیم که دنیا به سیاه و سفید نزدیکه و آدمها هم میتونن به راحتی با پارامترهای کمی گروه بندی بشن. حجاب داره یا نه، مشروب میخوره یا نه، نماز میخونه یا نه، عقیده سیاسیش موافق من هست یا نه، دوست من هست یا نه و اگر آدمی در یک زمینه در دسته بدها افتاد، بدیهی میشه که خیلی بدیهای دیگه رو هم داشته باشه. اگر حجاب نداره لابد مشروب خور و ضد دین هم هست، یا اگه عقیده سیاسیش مثل من نیست حتما مزدوره و دشمن خونی من.

باور کنید نه دنیا انقدر ساده و تک بعدیه و نه آدمها، که اگه اینطور بود زندگی خیلی ساده تر بود.

خوبه که گاهی شک کنیم که شاید داریم اشتباه نگاه میکنی و آدمهای دور و برمون لزوما جرثومه های فساد و تباهی نیستند.