نوستالژی

یارم به یک لا پیراهن خوابیده زیر نسترن

ترسم که بوی نسترن مست است و هوشیارش کند

ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من

ترسم صدای پای تو خوابست وبیدارش کند

——–

امان از شجریان، چقدر خاطره زنده شد با این آهنگ. شاد و سرسبز باشی دوست جون.

پس نوشت: و البته قصد اولیه من تصنیف پاسبان حرم دل بود. اما اعتراف میکنم که هردوی این تصنیف ها رو دوست دارم و نگهشون میدارم.

 
icon for podpress  تصنیف امید عشق: Play Now | Play in Popup | Download

 
icon for podpress  پاسبان حرم دل: Play Now | Play in Popup | Download

One Response to “نوستالژی”

  1. سلام هموطن .
    بامید روزی که شاهد پیشرفت و تعالیت باشیم.

    دنیا گذران

    دنیا گذران و کار دنیا گذران

    خوش پیر شوی ای یار جوان

    من نغمه سرای دل عاشق پسرم

    گل میگذرد موسم گل میگذرد

    ما شیشته و کاروان ز پل میگذرد

    امسال گذرد سال دیگر باز آید

    تا سال دیگر عمر جوان میگذرد

    بیگانه غریب و ملک بیگانه غریب

    بیمارم و بی کسم نه درمان نه طبیب

    کو مادر و دادر که دعایی خواند

    بیگانه چه داند که چه شد مرد غریب

    [پاسخ]

پاسخی بنویسید