یک عکس
- ۲۸ مهر ۱۳۸۸
- ایران, عکس
- Del.icio.us
بعضی عکسها خارق العاده اند. نمیدونم چقدر شعر، ادبیات، تاریخ و سیاست در این عکس هست.
از راست: هوشنگ ابتهاج (سایه)، سیاوش کسرایی، نیما یوشیج، احمد شاملو و مرتضی کیوان.
پی نوشت: ممنون از دوست عزیزی که عکس رو فرستاد.
سیاوش کسرایی شبیه جوانی های اینشتین است
[پاسخ]
باید بشینم حساب کنم سهم آدمهای این عکس، به جز مرتضی کیوان از روزهای عمر من چقدره، زیاد میشه بیشتر از سهم خودم
[پاسخ]
عزیزم کار در کنار کودکان را با عشق به روزهای خوشی که با تو داشتم پی میگیرم
[پاسخ]
ما همه وبلاگ نویسان و همه فعالین حقوق بشر و سازمانهای حقوق بشر را به پیوستن به این کمپین و به اقدام فوری برای توقف مجازات اعدام در ایران به طور کلی و توقف مجازات اعدام محمد رضا علی زمانی, آرش رحمانی پور؛ رضا خادمی, حامد روحی نژاد و ناصرعبدالحسینی به طور اخص فرا میخوانیم . .
[پاسخ]
کلام خدا می گوید: ” و بر نشینندگان دیار موت نوری تابید. ”
تجسم عیسی مسیح، صورت خدای نادیده رو به شما پیشاپیش تبریک می گم.
[پاسخ]
نه بخاطر آفتاب
نه بخاطر حماسه
بخاطر سایهی بام کوچکش
بخاطر ترانهای کوچکتر از دستهای تو
نه بخاطر جنگلها
نه بخاطر دریا
بخاطر یک برگ
بخاطر یک قطره
روشنتر از چشمهای تو
نه بخاطر دیوارها
بخاطر یک چپر
نه بخاطر همه انسانها
بخاطر نوزادِ دشمنش شاید
نه بخاطر دنیا
بخاطر خانهی تو
بخاطر یقینِ کوچکت
که انسان دنیائیست
بخاطر آرزوی یک لحظهی من که پیشِ تو باشم
بخاطر دستهای کوچکت در دستهای بزرگِ من
و لبهای بزرگ من بر گونههای بیگناه تو
بخاطر پرستوئی در باد، هنگامی که تو هلهله میکنی
بخاطر شبنمی بر برگ
هنگامی که تو خفتهای
بخاطر یک لبخند
هنگامی که مرا در کنار ِ خود ببینی
بخاطر یک سرود
بخاطر یک قصه در سردترینِ شبها،
تاریکترینِ شبها
بخاطر عروسکهای تو
نه بخاطر انسانهای بزرگ
بخاطر سنگفرشی که مرا به تو میرساند
نه بخاطر شاهراههای دوردست
بخاطر ناودان، هنگامی که میبارد
بخاطر کندوها و زنبورهای کوچک
بخاطر جارِ بلند ابر در آسمانِ بزرگ آرام
بخاطر تو
بخاطر هر چیز کوچک و هر چیز پاک به خاک افتادند
به یاد آر
عموهایت را میگویم،
از مرتضی سخن میگویم
[پاسخ]
آزاده Reply:
دی ۵م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۷ ب.ظ
عالی بود ورتیگونه عزیز
ممنونم
[پاسخ]